IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel| .

That's the power of nature [&Jack]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Sunset Greenleaf

avatar

Aantal berichten : 24
Registratiedatum : 17-03-14

Character sheet
Gender: Female
Age: 16 years old
Partner: Haha... funny

BerichtOnderwerp: That's the power of nature [&Jack] wo maa 19, 2014 7:30 am

"Ik ga naar buiten!" roep ik door het huisje heen. Ik zie mijn nicht zich omdraaien. "Is goed, doe wel voorzichtig!" roept ze terug. Ik duw de deur open en graai voor de zekerheid mijn boog en pijlenkoker mee. We hadden eten voor deze week. Iets wat weinig voorkwam. Ik nam mijn wapens dus ook niet mee voor eten, maar voor bescherming. Je wist nooit wat je tegen kon komen in de bossen. Ik rits mijn jas dicht en ga op een rustig tempo joggend naar het bos. Ik heb wel eens in de zomer gehad dat hier het vuur ineens weer aanzette. Dat had ik maar niet thuis verteld. Ik loop door het dode bos en zigzag tussen de bomen door. Ooit was dit een groen, levend bos. Vol met dieren en planten. Nu zijn die er nog wel, als je goed zoekt. Maar er is veel verwoest door de bommen. Ik blijf staan als ik dieper in het bos ben en leg mijn hand tegen een van de bomen. Het is zo... dood... Ik kijk om me heen. Alles is verwoest, echt alles. En nu het winter is, is het nog meer te zien. Maar straks, als het lente wordt, zullen er nieuwe planten groeien. Dan zou er weer leven komen. Tenzij er nog een aanslag kwam. Maar dat idee zette ik snel uit mijn hoofd. Niet zo denken.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jack Daniels
Class One Mutilant
avatar

Aantal berichten : 28
Registratiedatum : 16-03-14
Leeftijd : 22
Woonplaats : Neverland

Character sheet
Gender: Male
Age: 24
Partner: My head is like a prison cell, all by myself. I'm waiting for a friend to come and break me out

BerichtOnderwerp: Re: That's the power of nature [&Jack] do maa 20, 2014 8:08 am

Jack was verder afgereisd naar het weste in de hoop daar mensen tegen te komen. Zijn lichaam branden van honger en hij zocht naar eten. Hij voelde zijn hoofd zwaar worden bij elke stap die hij zetten. Hij bleef laag bij de grond omdat hij geen kracht had om zich goed te kunnen verstoppen tussen deze bomen. De frisse ochtend lucht prikte in zijn neusgaten. Het bos smeulde nog na hier en daar. Maar het grootste vuur was al gedoofd. Jack legde zijn hand tegen de boom aan. Alles was zo dood en stuk. Zelfs hij die altijd alles stuk zag gaan voor zijn ogen kon dit niet aan zien. Hij spitsten zijn oren toen hij in de verte voetstappen hoorden. Het waren lichte voetstappen. Waarschijnlijk een meisje niet eens zo oud. Ze moest een jager zijn, zoals ze haar voeten neer zetten op de grond. Hij sloot zijn ogen en liet alle geluiden om zich heen wegvallen. Hij luisterde alleen naar het meisje. Hij hoorde hoe ze haar hand ergens op liet liggen. De honger maakte hem gek. Hij opende zijn ogen, zijn donker bruine ogen waren veranderd in pikzwarte ogen. Zijn hoektanden waren gegroeid tot scherpe dierlijke hoektanden en zijn handen waren gebroken tot scherpe klauwen. Als een dierlijk instinct schoot hij in de boom. Hij wilde het meisje haar bloed. Hij sprong van boom stuk naar boom stuk en uiteindelijk vond hij het meisje op de grond. Hij bleef even boven haar hangen. Hield zijn hoofd schuin terwijl hij haar onderzocht. Het was niet veel, maar haar bloed moest heerlijk smaken. Hij liet zich uit de boom vallen boven op het meisje en zonder haar een enkele kans te geven hapte hij naar haar uit. Zijn tanden zetten hij in haar vlees en het zachte bloed proefde hij in zijn mond. Hij liet haar los om te genieten van het heerlijke bloed dat hij nu al had geproefd. Hij hield het levende meisje op de grond gedrukt en hij keek haar aan. Hoe oud moest ze zijn? Vijftien? Zestien? Wat kon het Jack schelen. Of beter gezegd wat kon het Project 4 schelen. Eindelijk na zoveel weken kon hij eindelijk weer bloed proeven. Het heerlijk zachte bloed dat langs zijn lippen liep.
'Heerlijk zoet.' Grijnsde hij naar het meisje, hij bracht zijn gezicht dicht bij die van haar. Een paar centimeters was er tussen hun gezichten verwijderd. 'Je smaakt heerlijk zoet, zal de rest ook zo zoet zijn?' Hij lachte en drukte zijn lippen op de haren om in haar lip te kunnen bijten.


OCC: Mijn excuses voor de vreemde binnenkomt van mijn personage (hij had honger) xD

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sunset Greenleaf

avatar

Aantal berichten : 24
Registratiedatum : 17-03-14

Character sheet
Gender: Female
Age: 16 years old
Partner: Haha... funny

BerichtOnderwerp: Re: That's the power of nature [&Jack] vr maa 21, 2014 5:09 am

Sunset merkte een subtiele verandering in de omgeving op. Ze was niet meer alleen. Ze draaide zich om en nam haar boog in haar hand. Met haar andere hand pakte ze een pijl, die ze klaar hield om weg te schieten. Toen ze iets, een mens achtig wezen maar toch anders, van boom naar boom zag springen zette ze het op een lopen. Ze dacht er niet aan om te proberen een pijl naar de mutilant te schieten - want dat was duidelijk wat het was. Maar ze hoorde dat hij steeds dichterbij haar kwam. Ineens voelde ze een zware druk op haar rug en ze viel. Tanden werden in haar schouder gezet en ze schreeuwde het uit. Ze lag op haar rug op de grond, met de man op haar. Deze leek even te genieten van haar bloed. Ze voelde de pijl in haar hand en pakte hem steviger vast. 'Heerlijk zout,' de blik van de man maakte haar doodsbang. De ogen waren pikzwart, geen enkele emotie meer in te lezen. Hij bracht zijn gezicht vlak bij de hare, en ze voelde de angst door haar aderen stromen. Ze probeerde wanhopig om los te komen, maar het lukte niet. 'Je smaakt heerlijk zoet, maar zal de rest ook zo zoet zijn?' de man lachte en drukte zijn lippen op de hare. Ze voelde de hoektanden in haar lip, die onmiddellijk begon te bloedden. Ze bewoog haar hand hard tegen de zij van de man en dreef daarmee de pijl die ze vast had in zijn vlees. Ze wurmde zich los en zette het op een lopen. Ze móest nu een goede boom vinden, waar ze in kon klimmen. Het was duidelijk dat zij veel lichter was dan de mutilant. Als ze nou een boom vond waar zij wel in kon klimmen, maar waar hij te zwaar voor was...
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jack Daniels
Class One Mutilant
avatar

Aantal berichten : 28
Registratiedatum : 16-03-14
Leeftijd : 22
Woonplaats : Neverland

Character sheet
Gender: Male
Age: 24
Partner: My head is like a prison cell, all by myself. I'm waiting for a friend to come and break me out

BerichtOnderwerp: Re: That's the power of nature [&Jack] zo maa 23, 2014 2:22 am

Jack hoorde het meisje schreeuwen van pijn. Hij kon er niets aan doen maar hij genoot van haar pijn kreten. Het deed hem herinneren aan de hongerspelen. Toen was hij net zo uitgehongerd en werd hij vrij gelaten in de Arena. Meestal werd hij na twee dagen weer gevangen genomen omdat hij dan al te veel mensen had gedood. Maar zij schreeuwden net zo. De brandende pijn werd eindelijk gedoofd in zijn lichaam bij de eerste paar druppels bloed hij binnen kreeg. Alsof iemand een bak water over zijn lichaam gooiden en hij eindelijk afkoelde. Hij hoefde het arme meisje geen pijn te doen, hij had ook gewoon een simpel hert kunnen nemen. Dan was zijn honger ook gestild. Maar nee hij had zich net zo lang uitgehongerd en gezocht en uiteindelijk vond hij toch nog een levend mens in het bos. Dom meisje, alleen rond lopen tijdens deze oorlog was ook stom.
Jack probeerde al het bloed van het meisje binnen te krijgen en daardoor letten hij niet echt op wat het meisje aan het doen was. Pas toen hij een stekende pijn in zijn zij voelde trok hij zich terug. Hij raakte zijn zij aan en voelde een pijl uitsteken. Met woede keek hij naar het meisje.
'Klein kreng!' Schreeuwde hij uit naar het meisje. Het meisje was natuurlijk allang gevlucht, maar ze zou niet ontsnappen aan Jack. Hij beet op zijn tanden en trok de pijl uit zijn lichaam. De wond bloedde, maar lang niet zo erg als dat het bij een mens zou doen. Soms wenste hij dat een wond meteen zou genezen want dan zou het minder pijn doen. Maar jammer genoeg had hij geen super krachten en moest hij het doen met wat hij had. Hij volgde het meisje met een irritante pijn in zijn zei. Ze was gelukkig nog niet heel ver weg en Jack had een goede conditie om haar weer in te kunnen halen. Weliswaar had hij niet verwacht dat ze een boom in zou klimmen en zou dat voor Jack nu wat naar zijn. Maar dat hield hem niet tegen. Met alle kracht in zijn lichaam begon hij het meisje achter na te klimmen.
'Je kan het beter opgeven liefje, ik krijg je toch wel. Is het vandaag niet is morgen wel.' Hij zou haar nooit met rust laten. Hij klom omhoog steeds iets dichterbij. Zijn stem klonk rust gevend een van die stomme eigenschappen dat het Capitool hem gegeven had. Een stem klank die mensen zou laten twijfelen of Jack wel echt gevaarlijk was of niet. Nu was het alleen te hopen dat het meisje er in zou trappen. 'Kom maar hier is zal je niets doen.' Ging hij verder op zijn rustige stem.

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: That's the power of nature [&Jack]

Terug naar boven Go down

That's the power of nature [&Jack]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Never Ending Games :: PANEM :: District 7 :: Burned Woods-
[/size]